Święta Rozalia

Św. Rozalia

 

         Ta sycylijska pustelnica, czczona jako orędowniczka przed zarazą, była córką hrabiego Sinibalda, pozostającego w służbie Rogera II - króla Normanów. Do grona jej przodków miał należeć również sam Karol Wielki. Urodziła się ok. 1130 r. na zamku rodzinnym w Oliwella. Według legendy przed jej narodzinami matka otrzymała z nieba nakaz, aby dziecku nadać imię Rozalia, ponieważ będzie ono najpiękniejszym kwiatem Sycylii. Już jako dziecko ślubowała Bogu dozgonną czystość, a potem jako kilkunastoletnia pannica odrzucała wszystkie oferty matrymonialne, ponieważ pragnęła całkowicie poświęcić się Bogu. Przynaglana przez rodziców do małżeństwa zrezygnowała ze światowych uciech, opuściła dom i zamieszkała samotnie w grocie pisząc napis na ścianie:

Ja, Rozalia, córka Sinibalda, postanowiłam żyć w tej grocie dla miłości mego Pana, Jezusa Chrystusa.”                                          

         Poddawała się licznym umartwieniom, żyjąc w stałej łączności z Bogiem. Później zmieniła miejsce pobytu i właśnie wtedy przeniosła się w okolice góry Pellegrino, gdzie znowu osiadła w pustelni.

          Zmarła ok. 1166 r., a kiedy 15 lipca 1624 r. odnaleziono jej ciało, w okolicach Palermo miała ustać epidemia, co przypisano jej wstawiennictwu. Od XVIII w. jej relikwie spoczywają w kaplicy wystawionej ku czci św. Rozalii w katedrze w Palermo. Legenda głosiła, że ukazała się po śmierci i opowiedziała ludziom o tym, jaki żywot pędziła przez kilkanaście lat. Ale, tak naprawdę, o jej życiu niewiele wiadomo.

 

 

 

Stronę odwiedziło 2130009 osób.
realizacja 2011: studio fabryka